उनाडायची प्रेरणा
लहानपणी शाळेत असताना वार्षिक सहली जायच्या.ब-याचदा बाहेरच्या जिल्ह्यातच जायच्या.आमची परिस्थिती इतकी चांगली नव्हती की घरचे मला सहलीला पाठवू शकतील. फक्त सातवीला असताना एकदा सातारा- सांगली- कोल्हापूरला सहल गेलती तेव्हा गेलेलो.दहा वर्षात फक्त एकदा.सहलीवरुन आलेली मुले मजामस्तीचे अनुभव, पर्यटन स्थळाबद्दल सांगायचे.त्यांच्या आनंदात सहभागी होत असलो तरी माझ्या बालमनाच्या पटलावर "सहलीची खंत" टोचत राहायची आणि मग मी स्वतःला समजूत घालायचो की आपण खूप फिरायचे,जेवढे शक्य होईल तेवढे फिरायचे. गाडीवर /गाडीत बसलो की उतरुच नये असं वाटते. माझ्या फिरण्याच्या सवयीत एस.टी बसचा आणि पासचा खूप मोठा वाटा आहे.एसटी मध्ये खिडकी मिळवण्यासाठी मी लहान मुलांप्रमाणे धडपडत असतो.सॅकमध्ये शेजारी बसणा-यासाठी काही ना काही खाऊ ठेवतच असतो.मला लहान मुले व म्हाता-या माणसांसोबत गप्पा मारायला खूप आवडते.मुलांसोबत त्यांच्या छंद व करियर विषयक जाणून घ्यायला आवडते तर आजीआजोबा आपल्या मुल-नातवांबदल,शेतीबद्दल भडभडून बोलतात. समजा एखादा लयच 'बोअर' असेल तर कानात काॅड टाकून मस्त बाहेर डोकवायचे.मी ब-याचदा ख...